مرجح و هو نفى الصانع و اثبات الرسول يلجأ الى القول بالقدر لانه لو لم يقدر العبد على الفعل و الترك فأىّ فائدة فى بعث الرسل و انزال الكتب . 31 . در همان كتاب ، ذيل حديث 394 مىگويد : . قال صلى الله عليه و آله لمن سأله : هل الدواء و الرقية تمنعان من قدر الله ؟ قال : * ( الدواء و الرقية ايضاً من قدر الله . . . ( 1 ) ) * . و لما قال صلى الله عليه و آله : * ( جفّ القلم بما هو كائن ، ) * قيل : ففيما العمل ؟ فقال : * ( اعملوا فكل ميسّر لما خلق له ( 2 ) ) * . و لما سئل صلى الله عليه و آله : أ نحن فى امر فرغ منه او فى امر مستأنف ؟ قال : * ( فى امر فرغ منه و فى امر مستأنف ( 3 ) ) * . 32 . در جلد 5 بحار ، چاپ جديد ، صفحهء 5 راجع به اين مطلب بحث مىكند كه در اخبار لفظ « قدرى » گاهى بر تفويضى و گاهى بر جبرى اطلاق شده - رجوع شود . ولى از مجموع اخبار باب استفاده مىشود كه فقط در دو سه مورد است كه بر جبريون اطلاق شده ( مانند حديث صفحهء 47 ) ، در ساير موارد بر منكرين قدر اطلاق شده است و از اينجا معلوم مىشود كه از نظر اهل بيت منظور حديث * ( « القدرية مجوس هذه الامة » منكرين قدر مىباشد . 33 . صفحهء 8 : . قال الكراجكى . . . و لعنهم ( المعتزلة ) جعفربن محمد عليه السلام فقال : * ( لعن الله المعتزلة ارادت ان توحدت فألحدت و رامت ان ترفع التشبيه فأثبتت .

--> ( 1 ) رجوع شود به نمرهء 42 . ( 2 ) رجوع شود به نمرهء 20 و 53 و ص 222 و به شرح سيد عليخان ، ص 32 . ( 3 ) رجوع شود به نمرهء 1 .